Afdrukken

Weggeman geeft in “Leidinggeven aan professionals? Niet doen!” op vaak vermakelijke wijze weer hoe kenniswerkers zich aan regels en organisatiegedoe onttrekken, hoe ze regels omzeilen, of bespelen. Voor een project bij een kennisinstituut waar tijd voor een subsidiegever moest worden verantwoord bijvoorbeeld, ontwikkelde iemand een eenvoudig computerprogramma waarbij voor iedere medewerker tijdstaten werden gegenereerd, keurig met een randomizer, zodat het er realistisch uitzag. Alleen ziekte en verlof hoefden nog te worden verwerkt, en klaar was ’t ie.

Het boek staat vol met observaties hoe kenniswerkers opereren, hoe ze zich ontwikkelen, over hoe je met kennisoverdracht, maar uiteraard ook met de kenniswerkers zelf, moet omgaan.

Neem bijvoorbeeld de observatie dat de halfwaardetijd van kennis afneemt. Kennis raakt steeds sneller verouderd. Op een bepaalde leeftijd kunnen de professionals alle veranderingen niet meer bijhouden. Goed om te beseffen, toch?
Weggeman schrijft de behoefte aan organisatorische rust bij kenniswerkers hieraan toe. Als het vak al zo snel verandert, laat de omgeving dan alstublieft in rust. Klinkt plausibel.

Weggeman houdt het niet bij observaties. Hij geeft ook veel aanbevelingen, hierna volgen er enkele.

Voor kennisintensieve organisaties geeft hij de volgende ontwerpregels:

  1. Formaliseer de structuur slechts op hoofdlijnen;
  2. Leg de resultaatsverantwoordelijkheid bij de kenniswerkers (of in ieder geval zo laag mogelijk in de organisatie;
  3. Kies voor een vakgerichte indeling;
  4. Concentreer de organisatie geografisch en houd hem plat;
  5. Installeer meervoudige carrièremogelijkheden.

Voor de managementstijl voor wie aan kenniswerkers leiding geeft is volgens Weggeman het volgende handelen wenselijk:

Dit boek behoort tot de bagage van ieder manager die met kenniswerkers/professionals te maken heeft.

 “Leidinggeven aan professionals? Niet doen!” bij bol.com

 

Dit blog is eerder op mijn oude blog geplaatst