Laatst hoorde ik op de radio iemand zeggen: “De grootste fout die je kan maken is je vorige crisis bestrijden”. Ik meen dat het iemand van de brandweer was. Een naam heb ik in mijn geheugen helaas niet geregistreerd. Maar, die zin bleef wel hangen.

In “Analogie” betogen Douglas Hofstadter en Emmanuel Sander dat ons denken is gebaseerd op analogieën. Via analogieën wordt ons begrippen- en denkkader continue uitgebreid. Onze kennis wordt fijner en fijner in categorieën verdeeld. Een kind onderscheidt een dier, vervolgens een hond en later zelfs de hondenrassen.

Er zijn nog altijd mensen die geloven in prestatiebeloning, in extrinsieke motivatie en de daarbij behorende denkbeelden en methoden. Zij zouden verplicht moeten worden om “Drive” van Daniel Pink te lezen.

In “Smile or Die” geeft Barbara Ehrenreich een zeer kritische blik op het positief denken. In Amerka is positief denken zo ver doorgeschoten dat het alle hoeken van de maatschappij heeft doordrongen, politiek, bedrijfsleven, onderwijs, religie, krijgsmacht, geneeskunst, enzovoorts. In Nederland en de rest van de wereld is het ver nooit gekomen, of althans: nog niet. Dat plaatst dit boek wel in een kader, wat de auteur schrijft is niet overal van toepassing. Maar, de waarschuwingen tegen het positieve denken mogen ook hier in Nederland best gehoord worden.