Eén van de thema’s die Ricardo Semler aansnijdt in zijn boek “Semco-stijl” is dat van de schaalgrootte. Traditioneel wordt vaak gedacht dat hoe groter een bedrijf is, hoe efficiënter het kan werken. Je zou af kunnen met minder staf bijvoorbeeld. Fusies worden vaak verdedigd met argumenten rond efficiency. En, zoals inmiddels toch vrij algemeen bekend, de meeste fusies mislukken. Fusies brengen niet wat er van werd verwacht.

Stel je voor dat je elke ochtend naar je werk gaat en daar authentiek aanwezig bent ten dienste van iets wat groter is dan jijzelf, dat je niet de last draagt van andermans impliciete ideeën over hoe je je zou moeten gedragen of wat er van je wordt verwacht, en dat je elke dag de werkplek verlaat met het gevoel dat je vermogens die dag goed benut zijn en dat al je talenten zijn gebundeld en geïntegreerd voor een doel waaraan jij je vrijwillig dienstbaar maakt.

 

Een citaat van Brian Robertson:

Een geliefde leider is net ontslagen en iemand uit zijn team, die het vertrek van zijn baas betreurt, spreekt een collega aan met de woorden: ‘Wie zal ons nu empoweren?’
Ik vond de ironie in die uitspraak even schrijnend als verhelderend. Want het is kenmerkend voor een slachtoffer om behoefte te hebben aan een ander die hem kracht geeft. Ook brachten deze woorden een vervelend neveneffect aan het licht van het werk van leiders met goede bedoelingen. Door anderen kracht te geven in een bedrijfsstructuur die mensen juist per definitie hun kracht ontneemt, dringen ze anderen paradoxaal genoeg de slachtofferrol op.

In “De zeester en de spin” behandelen Brafman en Beckstrom de verschillen tussen gecentraliseerde en gedecentraliseerde organisatievormen. De zeester staat daarbij symbool voor de gedecentraliseerde organisatievorm. Vooral omdat de armen van de zeester een hoge mate van autonomie kennen. Er zijn soorten waarbij de afgesneden armen weer opnieuw aangroeien, en zelfs soorten waarbij uit de afgesneden arm, of delen daarvan, een volledig nieuwe zeester kan groeien. De spin staat symbool voor gecentraliseerde organisatievormen. Snij je een poot af, dan is die voor altijd weg en belemmert dit de spin in hoge mate in diens functioneren.

Waar “Invloed” over beïnvloeding van anderen ging, daar gaat “Pre-suasion” over het rijp maken van mensen voor de beslissing die je hen wilt laten nemen. In het boek geeft Cialdini tal van voorbeelden hoe je mensen ontvankelijk kan maken voor zo’n beslissing.