Bij een cursus gaf de docent aan dat het hebben van een persoonlijke visie gelijk staat aan innerlijk leiderschap. Een visie geeft aan waar je heen wilt. Zonder die visie weet je dat niet en ben je geen “innerlijk leider”, zoiets. Tja, het is een soort definitie.

Werkzaamheden pak je als project aan wanneer ze een uniek karakter hebben (zie “Projectmanagement algemeen”). Dus, dat is een uitgangspunt, ieder project is uniek.

Schein schenkt in “Organizational culture and leadership” aandacht aan het evolutionaire karakter van cultuur. Maar, in zijn definitie van cultuur gaat hij voorbij aan een merkwaardig verschijnsel dat zich in de evolutie van soorten voordoet. Namelijk dat sommige soorten eigenschappen hebben en behouden ondanks dat deze eigenschappen geen voordeel (meer) bieden. Dat gebeurt als die eigenschappen ook geen nadelen voor de soort hebben. Wat niet baat, maar ook niet schaadt kan lang “overleven”. En dat is ook iets dat je in veel organisaties ziet. Bepaald gedrag hoort bij een bedrijf omdat mensen het ooit van elkaar overnamen. Dergelijk gedrag kan inmiddels alle nut verloren hebben, maar toch voortbestaan.

Yuval Noah Harari betoogt in “Sapiens” aan dat veel ideeën over waarden slechts berusten op waanvoorstellingen.

Een intrigerend citaat van Paulo Coelho.