Schein schenkt in “Organizational culture and leadership” aandacht aan het evolutionaire karakter van cultuur. Maar, in zijn definitie van cultuur gaat hij voorbij aan een merkwaardig verschijnsel dat zich in de evolutie van soorten voordoet. Namelijk dat sommige soorten eigenschappen hebben en behouden ondanks dat deze eigenschappen geen voordeel (meer) bieden. Dat gebeurt als die eigenschappen ook geen nadelen voor de soort hebben. Wat niet baat, maar ook niet schaadt kan lang “overleven”. En dat is ook iets dat je in veel organisaties ziet. Bepaald gedrag hoort bij een bedrijf omdat mensen het ooit van elkaar overnamen. Dergelijk gedrag kan inmiddels alle nut verloren hebben, maar toch voortbestaan.

Een intrigerend citaat van Paulo Coelho.

In “Organizational culture and leadership” doet Schein de volgende uitspraak.

The bottom line for leaders is that if they do not become conscious of the cultures in which they are embedded, those cultures will manage them. Cultural understanding is desirable for all of us, but it is essential to leaders if they are to lead.

Mensen zeggen weleens over een andere organisatie dat die “veel verder is”. Er wordt met ontzag gekeken naar wat die organisatie allemaal doet en hoe hoog zij op een ‘maturity matrix’ scoren. Maar die ‘maturity matrices’ meten vooral of je veel instrumenten gebruikt (lees: "Projectvolwassenheid"). Hoe meer, hoe beter.

Ik ben niet zo’n fan van kwaliteitsborging op de ISO-manier. Ik geloof wel in de kwaliteit van gedreven vakmensen. Mensen die gewoon iets moois, iets goeds willen maken. Die zorgen voor echte kwaliteit. Kwaliteit is soms niet vanzelfsprekend. Niet conform ISO-normen, maar ook niet volgens iemand als Pirsig. Dan heb je echt een probleem.