Karel de Stoute als falende micromanager

Gelijksoortige Tags

Bovenstaande tekst komt uit “Bourgondiërs” van Bart Van Loo. De tekst gaat over de slag met de Zwitsers bij Murten op 22 juni 1476.

Het leek mij wel een goed idee om het op deze website op te nemen. Waarom?

Wel, de tekst toont ons een micromanager die van tevoren niet alleen bepaalt wat er moet gebeuren, maar ook tot in de details hoe dit moet gebeuren. Daarbij stelt hij zich op als centrale heerser die alles bepaalt, als iemand die gekend moet worden bij ieder besluit. Tenslotte is hij volledig overtuigd van zijn eigen kunnen, wat hem een slechte luisteraar maakt omdat hij geen ander hoger inschat dan zichzelf.

Micromanager

Bij zo’n micromanager moet ik gelijk ook denken aan managers die allerlei details van de manier van werken verbeten vastleggen in kwaliteitshandboeken. Zoek naar kwaliteitsborging op deze site en lees hoe ik daarover denk. Hier beperk ik me tot de kern van de zaak. Het tot in details vastleggen van een werkwijze leidt niet tot meer dan de mogelijke kwaliteit, maakt blind voor de realiteit die afwijkt van de aannames waarop de vastgelegde werkwijze is gebaseerd en tot het vastlopen in bureaucratie waarbinnen het oordeelsvermogen van de mensen op de werkvloer effectief wordt uitgeschakeld. Tja, niet echt een heilzame weg.

De centrale heerser

Uit het voorgaande blijkt al dat een alleenheerser doorgaans niet tot de beste besluiten (of de beste werkwijze) komt. Wat erger is, dat is wanneer de werkelijkheid zich niet gedraagt zoals de heerser verwachte, dat daar niet op ingespeeld kan worden zonder goedkeuring van de heerser. Om tot een besluit van de heerser te komen moet via de organisatorische hiërarchie een besluit gevraagd worden van de heerser, waarna dat besluit via dezelfde hiërarchische weg weer naar het werkveld gecommuniceerd moet worden. Dat zo’n besluit vaak te laat komt is te verwachten. Verder is de kans groot dat de werkelijkheid zich in de hectiek al weer anders ontwikkeld heeft. Waarmee het besluit van de heerser alweer aan waarde heeft verloren.

Dat hier in de militaire wereld ook heel anders mee kan worden omgegaan is op deze site te lezen in “The Winner Takes It All. Of...???” In dit artikel wordt het verschil tussen ‘Auftragstaktik’ en ‘Befehlstaktik’ toegelicht. De centrale heerser bedient zich van ‘Befehlstaktik’. Een wijze leider zal zich beperken tot ‘Auftragstaktik’.

De Narcist

Veel managers leiden aan zelfoverschatting. Ze menen alles het beste te weten. Ze weten dingen bijvoorbeeld beter dan die techneuten, denken ze. En ze handelen daarnaar. Ze zoeken niet de kennis op van specifieke kennisdragers. Ze luisteren niet naar (waarschuwende) geluiden bij de mensen in het werkveld.

Slot

Karel de Stoute toonde zich als een narcist. Heden ten dage zijn er nog steeds vele, vele managers die zich net zo gedragen. En helaas zitten ze vaak op sleutelposities en hebben ze veel macht. Macht, die hun medewerkers te angstig maakt om tegen hen in te gaan. Met alle gevolgen van dien.

Dat dit geen zeldzaamheid is wordt bewezen door de angstculturen waarvan binnen allerlei organisaties sprake bleek te zijn de afgelopen jaren.

Citaten uit “Bourgondiërs”.