Het ene probleem is het andere niet. Dat wisten vakmensen altijd al. En die vakmensen wisten ook altijd al dat zij voor verschillende problemen, verschillende oplossingen in moesten zetten. De vakman beschikte over een hoeveelheid gereedschap die hem in staat stelde om verschillende problemen te lijf te gaan. Dat gold voor de timmerman, de automonteur, de loodgieter, de tuinman, de fietsenmaker en voor nog vele andere vakmensen. En dat geldt voor hen nog steeds.

In “De kracht van kwetsbaarheid” kaart Brené Brown onder andere het begrip cultuur aan. Zij acht cultuuronderzoek in organisaties van belang omdat de vragen die zij daarover stelt “licht kunnen werpen op de duisterste zaken in ons leven: gebrek aan verbondenheid, gebrek aan betrokkenheid en gebrek aan een goed gevoel van eigenwaarde”.

Wat McGregor hier beschrijft is een inzicht dat tegenwoordig algauw onder het containerbegrip “organisatiecultuur” zou worden gevat. Maar, wat McGregor stelt en hoe hij het stelt maakt het wel een stuk grijpbaarder dan wanneer we het begrip “organisatiecultuur” er aan zouden verbinden.

Zelfs in hiërarchische organisaties kan iets ontstaan dat de beperkingen van zo’n organisatie met al zijn machtsspelletjes ontstijgt. McGregor refereert in zijn “The Human Side of Enterprise” aan een onderzoek waar een zeer succesvol bedrijf niet aan alle normen van klassieke organisaties bleek te voldoen.

Peter Drucker is een managementgoeroe. In “The Daily Drucker” zijn stukken tekst opgenomen uit zijn vele boeken. Een beeld dat bij mij blijft hangen, is dat Drucker vooral een goeroe is vanuit het traditionele hiërarchische perspectief. Hij doet ook nogal wat stellige uitspraken die binnen een traditionele hiërarchie al enigszins aanvechtbaar zijn, maar die bij zelfsturing hun logica totaal verliezen.