Bij de opmerkingen van een ingevuld testformulier op deze site vroeg iemand zich af  “hoe het met leiderschap in het leger zat”. Ik heb zelf geen ervaring op dat gebied, ik ben nooit onder de wapenen geweest. Toch wat gedachten over dit onderwerp.

Een eerste gedachte, mijn eerste gedachte, bij leiderschap in het leger is dat door de strenge hiërarchie en de rechtlijnigheid van de bevelslijnen de positie van iemand van oudsher belangrijker is dan diens leiderschapskwaliteiten. Macht is in dat geval belangrijker dan eigen kracht[i], de positie is belangrijker dan de persoonlijke eigenschappen. In veel legers op deze wereld zal dit ongetwijfeld nog het geval zijn. Maar zeker ook in het leger is er veel veranderd.

In het artikel waarin ik de legitimiteit van het leiderschap heb onderzocht[i] heb ik aangegeven dat leiderschap contextgebonden is. Immers één van de fundamenten van leiderschap is de component materiedeskundigheid. In dit artikel wordt eerst onderzocht waarom en in welke situaties materiedeskundigheid van belang is. Vervolgens wordt duidelijk waarom vakkennis in de top zo belangrijk is. Tot slot wordt onderzocht wat dit betekent binnen grote hiërarchieën. Het artikel wordt afgesloten met een samenvatting.

Legitimiteit, beoordelingsmaatstaf van medewerkers

Bij een vorige werkgever maakte ik deel uit van het groepje projectmanagers dat zich bezig hield met grote projecten. Het bedrijf was groot, niet iedereen kende iedereen. Zo kon het wel eens voorkomen dat mensen het in de lift onbeschroomd en onbevangen over mijn collega´s hadden. Ook mijn eigen teamleden lieten zich wel eens uit over die collega´s. Zelf krijg je helaas nooit zoveel feedback. Wat aan al die commentaren opviel was de adequaatheid ervan. “Die-en-die is geen echte projectmanager en zal het ook nooit worden,” werd er bijvoorbeeld beweerd. Natuurlijk verdedigde ik die-en-die dan, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het oordeel vrijwel altijd wel juist was. Datzelfde gold voor de gesprekken in de lift.

In dit artikel wordt onderzocht waarom visievorming, missie statements en de daarbij behorende doelstellingen vaak niet werken. Gestart wordt met de dadendrang van managers waardoor managementtheorie in de praktijk moet worden gebracht. Duidelijk wordt gemaakt dat veel visies niet worden gedragen door het management zelf en dat de missie daardoor vaak niet meer is dan een flauw compromis. Tot slot wordt nog aangegeven wat een visie dan wel zou moeten zijn.

De vraag naar charismatische leiders zou stijgende zijn. Dit is soms in de pers te lezen. Dat is mooi, maar wat is dat, charisma?
Voor mij reden om enig onderzoek naar het begrip “charisma” in het algemeen en “charismatisch leiderschap” in het bijzonder te verrichten.